باتوجه به اينكه طراحي ساختمان در ايران بر اساس آيين نامه هاي مر بوط به خود صورت  مي گيرد ، آيين نامه ٢٨٠٠ به عنوان متولي ارضا كننده موارد مربوط به زلزله نقش بسيار جدي در مورد طراحي واجراي سازه هاي مقاوم در برابر زلزله را ايفا مي كند. اين آيين نامه بايد اين توانايي را داشته باشد كه با ضوابط اعمالي خود براي سازه هاي مختلف حاشيه امنيت  مورد قبولي را ارضا نمايد، لذا در اين پايان نامه سعي بر آن شده كه نكته بسيار مهمي كه از ديد اين آيين نامه كم رنگ شده بررسي نمايد تا توجه بيشتري به آن صورت گيرد . در آيين نامه ٢٨٠٠ متأسفانه به اثرات ناشي از شتاب قائم زمين لرزه توجه جدي نشده است . دلايل خاصي راكه شايد براي اين عدم توجه عنوان  مي كنند به طور اهم، مستهلك شدن اين زلزله در فواصل دور ونيز عدم رسيدن يك سازه به پريود هاي  بسيارپايين جهت تخريب سازه مي باشد . در اينجا لازم است درجهت روشن شدن اين مسأله به نكات زير اشاره شود. ابتدا اينكه اكثر شهر هاي مهم ايران در مناطقي از كشور قرار دارند كه از نظر لرزه خيزي  در مناطق با خطر نسبي بالا قرار مي گيرند . يعني احتمال وقوع يك زلزله قوي در اين مناطق بسيار بالاست، به اين ترتيب امكان وقوع زلزله در مناطق نزديك وحتي زير اين شهر ها زياد مي باشد . بنا بر اين امكان مستهلك شدن مؤلفه قائم زلزله زياد مورد اهميت واقع نمي شود ونيز زلزله هايي مانند زلزله بم باحداكثر شتاب قائم    g 0/988  مي تواند در تمامي مناطقي كه گفته شد حادث شود .
مسأله بعد در مورد پريود ارتعاشي قائم زلزله مي باشد . براي پاسخ به اين مسأله بايد گفت :كه اساساً اين ديدگاه نادرستي است كه، ابتدا به سازه شكلهاي ارتعاشي خاصي داده شود ؛ سپس باتوجه به پريود بدست آمده وطيف پاسخ جواب سازه را يافت. زيرا زلزله واقعي كه بر سازه اعمال مي شود، جدا از روش فوق مي باشد . در نظر بگيريد زلزله فقط در راستاي قائم برسازه وارد شود ، چه اثري  خواهد داشت ؟

بنا بر آناليز مودي ، مودي كه اثر حركت قائم زمين را در نظر مي گيرد  در اولويت قرار نمي گيرد ودر نتيجه پاسخي براي اين زلزله نمي توان يافت. لذا بايد مودهاي سازه را تا آنجا افزايش دهيم ،كه رفتار سازه  براي مؤلفه قائم زمين لرزه قابل بررسي باشد.

با توجه به اينكه اكثر قريب به اتفاق سازه هاي متداول در هنگام زلزله وارد ناحيه غيرخطي شده واز خود رفتار غيرارتجاعي نشان مي دهند لذا با استفاده از روشهاي مرسوم و سنتي آيين نامه ها كه بر پايه تحليل هاي خطي استوار است نمي توان كنترلي بر رفتار سازه پس از ورود آن به ناحيه غير ارتجاعي داشت. از طرف ديگر تحليل ديناميكي غيرخطي كه اغلب به عنوان دقيق ترين روش در بررسي رفتار سازه ها در حين زلزله از آن ياد مي شود، به علت پرهزينه و وقت گير بودن ، نمي تواند مناسب براي مسايل كاربردي و مهندسي باشد. در اين ميان ايده تحليل استاتيكي غيرخطي pushover مطرح شده است كه ضمن اينكه مشكلات و پيچيدگي هاي روش ديناميكي غير خطي را ندارد، مي تواند با تقريب قابل قبولي رفتار سازه را در ناحيه غيرارتجاعي مورد ارزيابي قرار دهد. تحلیل استاتیکی غیرخطی پایه روش طراحی بر اساس عملکرد می باشد. طراحی براساس عملکرد درحقیقت به روشی اطلاق می شود که در آن معیار طراحی سازه به صورت دستیابی به یک رفتار و عملکرد هدف تشریح می شود. این روش تقابلی است با معیار طراحی سازهای عرف و مرسوم که در آن معیار طراحی سازه تنها با محدودکردن نیروهای اعضاء که ناشی از اعمال مقادیر مشخصی از بارهای طراحی می باشند تعریف می گردد. در این روش با سطح بندی خطر زمین لرزه به کارفرما این اختیار داده می شود تا میزان خطر پذیری را برای طراح سازه انتخاب کند. از سوی دیگر با قابل پیش بینی شدن رفتار سازه با خطر پذیری معین می توان نسبت به کاربری و آسیب پذیری سازه پس از زلزله تصمیم گرفت.

در خصوص گسترش دانش مربوط به بتن و درک بهتر فرآيند هاي فيزيکي و شيميايي مربوط به بتن  مي توان به تحقيقات مختلفي که در سطح جهان در حال انجام است، اشاره نمود. از آنجايي که ماهيت واکنش هاي شيميايي مربوط به هيدراتاسيون سيمان، که عامل اساسي گيرش و سخت شدگي بتن است، هنوز به طور کامل شناخته نشده، فناوري نانو مي تواند در عرصه شناخت بهتر عملکرد سيمان و حتي مواد افزودني مختلف کمک شاياني نمايد. از ديدگاه واکنش هاي مختلفي که در هنگام هيدراتاسيون و يا حتي هنگام حملات شيميايي و يا فيزيکي در بتن روي مي دهند بتن يک نانو ماده محسوب مي شود. از نظر فيزيکي نيز ريز ساختار بتن به دليل وجود تخلخل هايي در ابعاد نانو يک نانو ماده محسوب مي شود. بسياري از رفتارهايي که بتن از خود به نمايش مي گذارد در حقيقت منشا در ريزساختار آن دارند. از اين ديدگاه نيز مي توان بتن را يک نانو ماده دانست زيرا بسياري از رفتارهاي قابل مشاهده آن در ابعاد نانو شکل مي گيرد.

به همين ترتيب هنوز مسايل حل نشده فراواني در زمينه آنچه به هنگام واکنش سيمان با مواد و افزودني هاي مختلف مانند دوده سيليس و يا روان ساز ها اتفاق مي افتد، وجود دارد. نانو فناوري مي تواند در حل اين مسايل به ما کمک کند. درک بهتر چگونگي انجام واکنش ها در ابعاد نانو مي تواند به توليد و توسعه مواد وروش هاي جديد براي کنترل خواص بتن بيانجامد.

در نیم قرن گذشته شاهد حضور حدود پنج فناوری عمده بودیم، که باعث پیشرفت های عظیم اقتصادی در کشورهای سرمایه گذار و ایجاد فاصله شدید بین کشورهای جهان شد. متأسفانه در کشور ما بدلیل فقدان جرات علمی و عدم تصمیم گیری بموقع ، به این فرصتها پس از گذشت سالیان طلائی آن، بها داده می‌شد که البته سودی هم برای ما به ارمغان نمی آورد، همچون فناوری الکترونیک و کامپیوتر در دو سه دهه گذشته که امروزه علیرغم توانائی دانشگاهی و داشتن تجهیزات آن ، هیچگونه حضور تجاری در بازارهای چند صد میلیاردی آن نداریم. فناوری نانو جدیدترین این فرصتهاست، که کشور ما باید برای حضور یا عدم حضور در آن خیلی سریع تصمیم خود را اتخاذ کند.

علم و فناوری نانو (نانو علم و نانو تکنولوژی) توانائی بدست گرفتن کنترل ماده در ابعاد نانومتری (ملکولی) و بهره برداری از خواص و پدیده‌های این بعد در مواد ، ابزارها و سیستمهای نوین است. این تعریف ساده خود در برگیرنده معانی زیادی است. به عنوان مثال فناوری نانو با طبیعت فرا رشته‌ای خود ، در آینده در برگیرنده همه فناوریهای امروزین خواهد بود و به جای رقابت با فن آوریهای موجود ، مسیر رشد آنها را در دست گرفته و آنها را بصورت «یک حرف از علم» یکپارچه خواهد کرد.
میلیونها سال است که در طبیعت ساختارهای بسیار پیچیده با ظرافت نانومتری (ملکولی) _مثل یک درخت یا یک میکروب_ ساخته می‌شود.